Een van de laatste blogs van onze voorgangers Ferdinand en Joyce had de titel never a dull moment in Africa. Na bijna twee maanden Uganda weten we precies wat dat betekent. Maar eerst willen wij ons aan uw voorstellen. Wij zijn Yme en Fokla Holwerda uit het Friese Bolsward en wij willen de komende jaren graag dienstbaar zijn op het Kinderdorp in Namugongo. Nadat het dorp jarenlang gerund is door een Nederlander is sinds onze komst de structuur veranderd. Wij zijn nu samen met Eric Sempa verantwoordelijk voor de gang van zaken op het dorp. Pastor Eric is verantwoordelijk voor de operationele zaken en wij voor de financiële zaken. Deze dingen gaan hand in hand, dus wij zullen als een Ugandees-Nederlands team de komen jaren optrekken.

Het is een hele stap om met je gezin van het rustige Friesland naar Uganda te verhuizen. Daarom willen wij u graag vertellen wat ons drijft. Onze trouwtekst ruim 15 jaar geleden was Efeze 2:10. In onze jeugd zijn wij door projecten met World Servants al in aanraking gekomen met armoede in derde wereld landen. Sindsdien was er een verlangen om ‘meer’  voor mensen en met name kinderen in armoede te kunnen betekenen. In de zomer van 2010 de knoop doorgehakt van dit verlangen concrete plannen te maken. Zo kwamen wij in aanraking met Kinderhulp Afrika. En na het eerste gesprek leek het alsof alle puzzelstukjes op hun plaats vielen, het leek alsof deze taak voor ons was gemaakt. Een job waarin we onze talenten en onze passie voor God en kinderen combineren. En nu zitten we hier bijna twee maanden in Uganda.

Wat lijkt het al lang geleden dat we op maandag 12 september met onze koffers op Schiphol stonden. Harde wind en regen in Nederland en Engeland leidde tot flinke vertraging waardoor we onze vlucht vanaf Heathrow mistten. Na een overnachting in een hotel in Londen vlogen we een  dag later dan “gepland” naar Entebbe. Na een prima vlucht kwamen we op 14 september in Uganda aan. Met een  koffer minder die in Amsterdam was achtergebleven en een week later alsnog bij ons op het kinderdorp werd bezorgd reden we in een bus vol verwachting naar het kinderdorp. Wat hebben we een warm ontvangst gehad. Honderden kinderen kwamen juichend en zwaaiend met takken op ons toegerend. En onder gezang en getrommel reden we door de poort van het kinderdorp, waar bleek dat het hele dorp was uitgelopen om ons welkom te heten. Het heeft diepe indruk op ons gemaakt en we zullen het nooit meer vergeten. Na bijna 2 maanden beginnen we ons al aardig thuis te voelen. We moe(s)ten natuurlijk aan veel dingen wennen. Een andere cultuur, het eten, het klimaat, de taal, het verkeer, het leren autorijden, stroomstoringen, een nieuwe school en de armoede die je overal tegenkomt. Maar we zijn ervan overtuigd dat God hier goede werken voor ons heeft voorbereid. (Ef 2:10)

Ook qua werk is het best wennen, er is geen dag hetzelfde. Want naast de financiële zaken komen er 100 en 1 dingen op je af. Terwijl de financiële zaken op zich al uitdagend genoeg zijn. Door de extreme droogte in de hoorn van Afrika en het oosten van Uganda en de torenhoge inflatie is het leven in Uganda veel duurder geworden. Met name de voedselprijzen stijgen enorm. Dit heeft voor het kinderdorp waar 3 maal daags 650 kinderen worden gevoed enorme gevolgen. Maar we managen het en ervaren steeds weer dat God voorziet.

Het dorp maakt zich op voor de examens en de grote vakantie. De kids uit P7 (zeg maar groep 8 basisschool), en S4 (VMBO) en S6 (HAVO) krijgen de komende maand de kans te laten zien wat ze allemaal hebben geleerd. En zijn wij ons weer druk aan het voorbereiden voor het nieuwe schooljaar, zo is Childcare weer druk bezig met het screenen van kids die zich hebben aangemeld als wees om in te stromen in P1 (groep 3 basisschool).

Ook Fokla raakt  steeds meer thuis in haar taak, zij is verantwoordelijk voor de sponsoring van de kinderen en in het bijzonder voor het contact tussen hen en u. Zij heeft afgelopen weken de brieven van sponsorouders rondgebracht bij de kinderen op het dorp. Bijzonder om zo in contact te komen met de kinderen. Ook brengen kinderen al brieven en kaarten die in het Nederlands geschreven zijn langs, zodat Fokla die voor ze vertaalt in het Engels. Geweldig om te zien dat een kind opbloeit, glundert en straalt wanneer hij of zij  een brief krijgt uit Nederland. Zo belangrijk dat een een kind weet dat er aan hem/haar wordt gedacht. Via deze weg willen wij u oproepen brieven te sturen en voor ‘uw’ kind(eren) te bidden. Boeiend en uitdagend en een bevestiging dat we hier iets kunnen betekenen.

We leven letterlijk in een totaal andere wereld dan we gewend waren, en op veel vragen (armoede, nood) hebben we geen antwoord. Maar duidelijk is dat God dezelfde was, is en blijft, waar je ook bent. Hij is trouw en Zijn liefde duurt voor eeuwig. En het is een zegen in zijn Koninkrijk te mogen een werken.

Be blessed.

Yme, Fokla, Ezra, Mirte en Tamar Holwerda