De vakantie zit er al weer op. Terugkijkend is ook deze vakantie, ondanks het feit dat er dan even geen kinderen op het kinderdorp zijn, zeer dynamisch geweest.  Laat mij van deze mogelijkheid gebruik maken om u langs wat projecten mee te nemen….

Allereerst de keuken. Al geruime tijd weten wij dat de werkomstandigheden van onze keuken medewerkers ver onder de maat waren. Het ziekte verzuim was dus ook hoog en het plezier waar mee gewerkt werd liet te wensen over. Na een hoop onderzoek werden wij door vrienden gewezen op de mogelijkheid van stoves. Een hele slimme manier van koken die efficient, snel en schoon is dus goed voor het milieu, goed voor de medewerkers en goed voor de portemonee van het kinderdorp. Tot op dat moment kookte men op open vuur in een ruimte die de stook lucht niet afvoerde, je kunt je misschien voorstellen hoe zwart geblakerd alles was. Een vriendin die bij ons op bezoek was zag deze keuken en werd zo geraakt dat ze, zodra ze in Nederland was, een aktie op touw heeft gezet om deze stoves te kunnen bekostigen en nu nog geen drie maanden later staan ze er. Wij, maar vooral ook onze keuken staf, zijn er bijzonder blij mee. Ze worden nu uitgeprobeerd en vanaf zaterdag , dan start de nieuwe term,  zullen ze volop gaan draaien. We hebben ook nog een stoomketel (we koken deels op stoom) die  verbeterd en geïsoleerd moest worden. Alleen de ventilator moet nog worden geïnstalleerd.

De kliniek. We zijn intussen al geruime tijd bezig met de renovatie van het oude gedeelte van de kliniek. Ramen, deuren en plafonds zijn vervangen. Hier en daar heeft de vloer ook een opknapbeurt gekregen en het nieuwe laboratorium hopen we deze week klaar te hebben. Tevens zijn we in de afrondingsfase van de bouw van diepe putten, een voor placenta’s en een voor ampullen en een oven voor het verbranden van allerlei soorten verband, waaronder maandverband.

De speeltoestellen voor de basisschool.
Na grondige inspectie bleek er veel houtrot te zijn en hebben we besloten alles af te breken om vervolgens alles netjes weer op te bouwen. Het afbreken was een klus die we met alle medewerkers van de onderhoudsdienst, bouwploeg  en dagloners hebben gedaan; dit wordt met veel onderling plezier gedaan. Met het nieuwe bouwwerk zijn we nu halverwege. Het verven zal vermoedelijk nog wel even op zich laten wachten vanwege alle drukte rondom de bouwprojecten.

De meisjesslaapzalen van de middelbare school. We zijn nu een paar maanden bezig met alle voorbereidingen voor een nieuwe slaapzaal voor de meiden van de middelbare school. Na eindeloos veel graafwerk kon begonnen worden met het storten van beton om vervolgens de funderingsmuren erop te bouwen. Volgende week wordt de fundering opgeleverd. Alles is handwerk en het gaat voortdurend om het verplaatsen van zwaar bouwmateriaal. Er is altijd een goede sfeer en men weet wat teamwork is.

Opvolging. De weeskinderen van het Kinderdorp gaan terug naar ‘huis’  waarbij wij niet altijd het vertrouwen hebben dat dit ook een thuis genoemd kan worden. Voor diegene bij wie we grote twijifel hebben of er wel goed voor hen gezorgd wordt gaan we onverwachts op huisbezoek. Deze vakantie ging het om drie kinderen die we wilden bezoeken. Helaas of gelukkig (het was er maar één) moesten we inderdaad constateren dat bij één van de jongens die bezocht werd de manier waarop hij werd behandeld, een soort slaafje van zowel de volwassenen als de eigen kinderen van deze man, niet in orde was. Het lijkt dan een oplossing om dit jochie gelijk mee te nemen, weg van zijn omstandigheden. Toch werkt dit niet zo. Familie blijft, hoe wrang dan ook, belangrijk in het leven van deze jongen. Dus je praat met hem en je praat met de oom om hem te laten merken dat wij ook weten dat het niet in orde is. Vervolgens zullen wij als deze jongen weer op het dorp komt hem vragen hoe het is geweest. Als blijkt dat er niets is verandert zullen we op zoek gaan naar een ander onderkomen voor hem ( bij voorkeur wel weer bij familie).

Drie daagse training. In gezamenlijkheid met He Space Children’s Foundation hebben we ook deze vakantie weer een driedaagse workshop georganiseerd. Doelgroep deze keer waren de hoofden van tien middelbare scholen en een engelse leerkracht van elk van de deelnemende scholen. De belangrijkste onderwerpen die aan de orde zijn geweest zijn het managen van een middelbare school en het implementeren van learner centred education. Om bij de laatste van deze twee te beginnen; het onderwijs systeem hier in Uganda is nog erg zo dat de leraar les geeft  en de leerling luistert. Het is niet interactief en als je de lesstof maar hebt behandeld dan is het wel goed, of het begrepen wordt ach dat is van minder belang. Door de grootte van de klassen (vaak 100 of meer) is het ook moeilijk om op een andere manier les te geven. Toch zijn wij (de sprekers en ikzelf) ervan overtuigd dat dit wel mogelijk moet zijn. We hebben hierin tools aangereikt en ook met hen geoefend; erg verrassend en leuk. Voor de hoofden van scholen hebben we het gehad over een model school. Hoe deze er volgens hen uit zou moeten zien en vervolgens hen tips gegeven over (ook zonder veel financiele middelen ) je naar deze school toe kunt werken. Zowel de hoofden van de scholen en de engelse leerkrachten moesten een plan van aanpak schrijven op basis van het geleerde en deze wordt in de komenden de maanden ook opgevolgd.

Informal skills training. Ook dit jaar is er weer geld beschikbaar vanuit de overheid om kinderen en jongeren die alleen de lagere school hebben doorlopen of ergens op de middelbare school zijn gestrand de mogelijkheid te bieden om vakonderwijs te volgen. Zelfs kinderen van 15 jaar zonder enige scholing zijn welkom.Wij hebben vorig jaar een groep leerlingen opgeleid en ook dit jaar zullen wij dit weer doen. Helaas hebben we nu maar een toewijzing gekregen van 40 studenten in plaats van de 120 vorig jaar. Dit heeft te maken met diverse factoren maar de belangrijkste is dat onze school geen kans meer werd gegund. Het werd ons ernstig kwalijk genomen dat we niet bereid waren om steekpenningen te betalen (appreciation money: 10%). Bovendien wilde men alleen maar zaken doen met de directeur die niet meer bij ons werkt. Uiteindelijk hebben we na ruggespraak met de top van het ministerie het niets naar iets kunnen buigen. Iedere keer moet het contract met het ministerie worden vernieuwd en we hopen dat we bij de volgende ronde naar minimaal 80 studenten kunnen. Het blijkt dat er tevens meerdere kapers op de kust zijn, dus meer instituten die ook mee willen doen waardoor er minder studenten per school geregistreerd kunnen worden.  

Last but not least hebben we het traject ingezet om een Ugandese Operational Director te vinden. Deze directeur zal in gezamenlijkheid met een Nederlandse Financiele directeur de missie gaan leiden. Inmiddels is de eerste set interviews achter de rug en zal het bestuur van Kinderhulp Afrika de tweede set interviews voor haar rekening nemen. Wij zijn er van overtuigd dat er een goede kandidaat bij zit en zijn benieuwd hoe deze nieuwe fase voor het kinderdorp eruit zal gaan zien. Voor ons loopt ons contract in augustus af en wij zullen deze dan ook niet meer verlengen.