Half februari schreven wij onze laatste weblog. Inmiddels is er alweer zoveel gebeurd dat ik mij afvraag waar we moeten beginnen.Het is echt zo dat er nooit een standaard dag tussen zit. Never een dull moment in Africa….

In gedachten neem ik jullie mee langs de receptie en het kantoren blok om bij de basisschool aan te belanden. Hier zijn alle kinderen terug en is P1 weer gevuld met nieuwe snoetjes van de allerkleinste 17 in totaal deze keer. Ze doen het goed en genieten zichtbaar van de school. Ze hebben vriendjes en vriendinnetjes gemaakt en leren hun eerste zinnen engels. De andere klassen hebben inmiddels bijna allemaal nieuwe uniformen wat hard nodig was; het staat verzorgd. De afgelopen tijd is er hard gesport om uiteindelijk het school atlethiek team te formeren. Zij gaan morgen voor hun eerste competitie met andere scholen. Er zijn hier twee nieuwe docenten; frisse jonge mensen met een enorme liefde voor de kinderen. Het is prachtig als je ’s avonds langsloopt en je ziet alle kinderen met grote ogen luisteren naar een verhaal wat door een van deze nieuwe ‘meesters’ wordt verteld.

We lopen wat verder naar beneden en komen langs de keuken. Door zowel de droogte als door de verkiezingen zijn de voedsel prijzen enorm gestegen. Sommige producten met meer dan 100%. We doen ons best om toch goede kwaliteit eten aan te bieden maar het is een behoorlijke uitdaging voor het hoofd van de keuken. Gelukkig is het de afgelopen week tegen alle de verwachtingen in weer gaan regenen wat goede hoop geeft dat de schaarste niet te lang zal aanhouden.

Tegenover de keuken is de grote hal. Hier houden wij elke maandag ochtend onze weekopening en zijn er van dinsdag tot vrijdag diensten voor verschillende klassen. Er wordt dan gezongen en men leert over de bijbel en het feit dat ze een vader in de hemel hebben die van hen houdt. Vaak wordt er ook de tijd genomen om voor kinderen te bidden. Wat mij steeds vaker opvalt is dat veel kinderen eigenlijk een stukje persoonlijke opvolging nodig hebben. We hopen dit in de maand April ook vorm te kunnen gaan geven.

We lopen verder en kijken uit over de sportvelden. Duidelijk is dat deze goed gebruikt worden door zowel de basisschool als de middelbare school. Elke middag zijn ze gevuld met sportende kinderen. Het aanstellen van een sportleraar en het investeren in sport artikelen ( met dank aan Caroline van Dorp en Lenie den Hartog die geld voor het kinderdorp hebben opgehaald) draagt daar absoluut aan bij.

Aan de linkerkant van de sportvelden liggen de slaapzalen van de basisschoolleerlingen. Alle kinderen hebben inmiddels een koffer met een slot om hun eigen spullen in op te bergen. De slaapzalen hebben nieuwe gordijnen die het even net dat extraatje geven ( met dank aan Maartje Clerk, Anita Siebrand, en Anneke Siepelinga). Dit is nu meer hun thuis. Na school is het de bedoeling dat ze ook echt meer in en om de slaapzalen zijn dan op school. Dit lukt zeker voor de kleinsten heel aardig. De moeders (2 per cirkel van 80) heeft een groep kinderen toebedeeld gekregen. Wat wij bijzonder vinden is dat je merkt dat het vertrouwen naar deze moeders vanuit de kinderen groeit. Dit betekent ook dat we vaker de echte verhalen horen van wat er ‘thuis’ gebeurt, dat valt niet altijd mee.

Van beneden lopen we naar boven naar de middelbare school. Binnen de middelbare school hebben we met ingang van het nieuwe jaar een nieuwe administratie. Dit wil zeggen een nieuw hoofd van de school, een nieuwe tweede man en een nieuwe director of studies (degene die verantwoordelijk is voor de kwaliteit van het onderwijs ). Daarnaast hebben we een grote groep nieuwe docenten, in plaats van een grote groep part-timers zijn nu de meeste full-timers. De reden van de verandering is dat de meeste part-timers hier er een full-time baan naast hebben, een zeer bekend Oegandees gegeven. Dit bracht veel uren met zich mee waarbij de leerkracht niet kwam opdagen met alle gevolgen van dien. Gekozen is dus om te streven naar tenminste 80% van de staff aan te nemen op een full-time contract. De gevolgen zijn na zo’n vijf weken school duidelijk zichtbaar en voelbaar. Veel studenten moeten wennen aan het strakkere regiem maar beginnen het ook steeds meer te waarderen. De inzet en beschikbaarhied van docenten zowel tijdens schooltijd en daarna is spectaculair toegenomen en wij geloven dat dit zijn vruchten zeker zal gaan afwerpen.

We laten de slaapzalen voor de jongens even voor wat ze zijn; deze liggen achter de middelbare school aan de meest rechtse kant (volgen jullie het nog….). Aan de linkerkant hebben we een enorme lap grond die al enige tijd geleden bouwklaar gemaakt is. Nu zijn er mannen in overalls hard bezig om het fundament te leggen van de nieuwe meisjes slaapzalen. We kunnen hier straks 170 meiden kwijt. Dit geeft aan alle kanten wat meer ademruimte want de school groeit gestaag. We zitten nu op 420 studenten.

Ook op dit land is inmiddels de uitbouw van de kliniek zichtbaar (in het meest linkse hoekje van het land).

Als we daar naar binnen lopen ruikt het er naar verf. De binnenmuren zijn allemaal geverfd en ook buiten schiet het al aardig op. Op dit moment wordt het sanitair geplaatst en dan kunnen we aan de slag met de renovatie van het oude deel. Een vrijwilliger Gerrit, is bezig met een plan om de logistiek rondom de renovatie maar ook het doorgang vinden van de activiteiten van de kliniek te maken. We zijn wat voorzichtig met de tijdsplanning maar in ieder geval weten we dan waar we beginnen en waar we eindigen met een streefdatum …….

 Zo hebben we in vogelvlucht een rondje gemaakt en komen we opnieuw aan bij de kantoren. De maatschappelijk werkster is druk in gesprek met de leerlingen die S4 examens hebben gedaan en nu voor een praktijkrichting kiezen. Welke school past het best en waarom. Wat zijn de kosten, staat de school wel goed bekend? Ondertussen beginnen ook de universiteiten en HBO-opleidingen weer en deze leerlingen komen ook voor hun schoolgeld. De accountant heeft het druk met o.a. het innen van de schoolgelden, het bijhouden van het boekhoudkundig systeem enz. enz. en wij……. ach,never a dull moment in Africa.

Gesprekken , coachen, monitoren, checken, verslagen schrijven, meedenken bij de bouw, het meekijken naar vervolg opleidingen, het netwerken met de community, het goedkeuren van uitgaven, begeleiden van vrijwilligers enz. enz. ……..
Een rondje Kinderdorp Namugongo. We zullen wat foto’s bijvoegen die kunnen bijdragen aan het verhaal. Wij hopen zo weer een beetje zicht te hebben gegeven op de gang van zaken hier!