Hoe zal het zijn om straks in Afrika te verblijven? Hoe zal het zijn op het kinderdorp? Hoe zullen de mensen zijn die er werken? Lukt het ons om Engels te praten? Zullen we onze draai kunnen vinden? Zal het klikken met de familie? Kunnen we iets betekenen voor de mensen daar? Waar komen we terecht? Hoe ziet het eruit?  Wat krijgen we te eten? Waar zullen we slapen?  Al deze vragen zijn meer dan één keer door ons hoofd gegaan voordat we de stap durfde te zetten om ons aan te melden als vrijwilliger bij Kinderhulp Afrika! Ik denk ook dat het logisch is en dat het verstandig is om, voordat je vertrekt, een aantal dingen goed op een rijtje te zetten! En met name om je ook te beseffen dat we de wereld niet kunnen gaan veranderen, maar voor een bepaalde periode onderdeel worden van dit stukje van de wereld! Maar als we nu terugkijken op de periode die achter ons ligt hier op het kinderdorp mogen we alleen maar heel dankbaar zijn dat we dit hebben mogen meemaken, en een puzzelstukje mochten zijn in het bijzondere werk wat hier gedaan wordt voor en met de kinderen in Gods Koninkrijk!

De afgelopen 8 weken hadden wij het voorrecht om hier als vrijwilliger te werken! Na het nodige contact met de organisatie en met Joyce en Ferdinand wisten we eigenlijk nog niet wat we konden verwachten. Met de nodige vragen maar toch vol goede moed zijn we aan ons avontuur begonnen.

We zijn op een hele bijzondere manier ontvangen hier op het dorp! We voelden ons heel snel welkom als blanke bij blanke maar ook als blanke bij de lieve kinderen en medewerkers hier op het dorp! Wat een inmens verschil om voor een tijdje uit ons kikkerlandje te vertrekken en je helemaal te richten op een andere wereld!

We hebben op verschillende manieren iets kunnen doen voor de organisatie, de kinderen en de medewerkers hier. Maar in deze activiteiten hebben we met name veel over onszelf geleerd.  Een aantal kinderen hebben we ondersteund in het leren lezen; de kinderen die moeite hebben met lezen zijn uit de groep gepikt en hebben van ons wat extra aandacht gekregen op dit gebied! Het kost soms wat energie en geduld, maar wat een dankbaarheid en oprechte waardering krijg je terug van de kinderen op het moment dat ze merken dat ze vooruitgang gaan boeken!  Daarnaast hebben we samen met de andere vrijwilligers de “playroom” mogen openen! Een speellokaal waar de kinderen van P1 tot en met P3 zich één uurtje per week mogen en kunnen uitleven met speelgoed, knutselspullen enz. Eigenlijk hadden we de eerste keer moeten filmen! Één grote invasie op al het speelgoed wat er uit de westerse wereld is overgevlogen. Van puzzels, kleurpotloden, spelletjes, barbies tot auto’s en blokken er ging een hele wereld voor ze open! Ze genieten van feit dat ze even met iets anders bezig kunnen zijn en geven al hun energie om uit te vinden hoe iets werkt of in elkaar gezet moet worden! Bijzonder om de ogen te zien glinsteren en de lach op hun gezicht te zien op het moment dat ze staan te trappelen voor de deur en hun speeluurtje mag beginnen! Af en toe een thema tussendoor; maskers maken, kaartjes borduren, poppenkast spelen. Ze genieten van elk moment! Los van de chaos die het soms geeft hebben wij enorm genoten van deze waardevolle uurtjes samen met de kinderen!

Naast deze gezellige momenten met de kinderen hebben we samengewerkt met de mensen in de Kliniek. Met behulp van onze medische achtergrond in Nederland hebben we samen met hen, kindertjes geboren zien worden, geassisteerd waar nodig en ook wat praktische dingen met hen kunnen delen. Mooi om zo iets van onze eigen ervaring te mogen delen met hen, maar ook om van deze medewerkers te leren wat we ook weer mee nemen naar Nederland. We hopen dit ook weer te delen met de mensen thuis!

Als onderdeel van ons weekprogramma mochten we ons een dag in de week nuttig maken in de keuken. Althans we hopen dat we ons een beetje nuttig hebben gemaakt. Want de manier waarop het werken in de keuken hier gaat kunnen we ons in een grote organisatie in Nederland niet voorstellen! Elke dag 3 x een verse pot bereiden voor ruim 550 kinderen….. daar zouden we in Nederland misschien moeilijk over doen, maar hier is het de gewoonste zaak van de wereld; zeven dagen in de week! Het was vroeg opstaan en hard werken, maar ook dit hoort erbij en het was leuk om ook in dit gedeelte van het dorp een kijkje te kunnen nemen en ondersteuning te kunnen bieden!

We hebben samen met de kinderen een leuke en bijzondere dingen meegemaakt waarvan verschillende creatieve activiteiten die de kinderen zelfs hadden georganiseerd. Binnen de kerk en binnen de school al staan deze twee heel erg nauw met elkaar in verband! Wat een indrukken om als blanke hier naar te mogen kijken en onderdeel van te zijn. Wij doen het ze niet na. Wij hebben de  kinderen van de primary school nog verblijdt met hier en daar een voetbal training, een rondje spijkerpoepen en een kruiwagenrace! En geloof het of niet: dit geeft hele mooie beelden!

We zijn een aantal keer met ons haar ingevlochten of als pippi langkous weer thuis gekomen maar ook dit zijn momenten waar we alleen maar van hebben genoten. Los van het feit dat het wat kost om zo’n lange tijd achter elkaar stil te zitten en een groep jonge meiden op je haar los te laten!  Maar naast deze ontspannende bezigheden is het bijzonder om de week met elkaar en met God te beginnen, elkaar te ontmoeten op de zondagschool of in de kerk en tijdens de devotions met elkaar bezig te zijn met het Woord van God!

Ook hebben we deelgenomen aan een aantal activiteiten buiten het kinderdorp. Samen met de mensen uit de kliniek zijn we kindertjes gaan vaccineren in de naastgelegen dorpjes, en hebben we tabletten uitgedeeld op de scholen in de omgeving! Dus ook buiten het kinderdorp zelf draagt de  organisatie een steentje bij aan het welzijn en de gezondheid van de kinderen hier in de omgeving van Namugongo.

Met de headteachter van de primary school zijn we op bezoek geweest bij één van de nieuw aangemelde weeskinderen die hier volgend jaar het lesprogramma hoopt te gaan volgen. Dit kindje woont ver weg in het westen van het land. Indrukwekkend om te zien in wat voor omgeving en onder wat voor omstandigheden deze kinderen leven! En hoe dankbaar de kinderen en de families zijn op het moment dat je hen bezoekt! Opeens wordt het dan heel concreet hoe mooi het is om te zien dat deze kinderen de mogelijkheid krijgen om binnen het Kinderdorp onderwijs, onderdak en zorg te ontvangen! Het geeft ons het besef hoe goed we het hebben en hoe dankbaar we ook hiervoor mogen zijn. Daarnaast dat je ook een stukje hiervan hebt mogen uitdelen!  Zoals u begrijpt zijn er heel veel verschillende dingen die we hebben meegemaakt in en rondom het kinderdorp en dat we hele bijzondere ervaringen met ons mee mogen dragen. We beseffen ons dat het erg moeilijk zal zijn om het ook weer los te laten!

We zijn de organisatie heel erg dankbaar dat we deze mogelijkheid hebben gekregen. Ook Joyce en Ferdinand, Anouck, Anne-Fleur en Daan willen we nogmaals heel hartelijk bedanken voor het warme welkom, de bijzondere tijd die we bij jullie mochten beleven, wat we samen met jullie konden delen en van jullie hebben mogen leren! En ook via deze weg willen we jullie samen met de organisatie van harte Gods zegen toewensen op het werk wat jullie hier verder nog mogen voortzetten!                                    

Hartelijke groeten en liefs Carolien en Lenie