Het einde van de vakantie is daar. Het kinderdorp loopt langzaam weer vol. Kinderen komen terug om aan de derde en laatste term van dit jaar te beginnen. Het derde term is altijd de term van de examens. Kinderen in P7, S4 en S6 doen landelijke examens. In P7 wordt er gekeken of je inderdaad door kan gaan naar de middelbare school of dat je wellicht toch iemand bent bij wie praktijkonderwijs beter past.  Tot op heden ging het overgrote deel gewoon door naar de middelbare school los van de resultaten van de basisschool. Het gevolg is dat sommige kinderen enorm worstelen op de middelbare school en dat ze dan blijven zitten in S3 (niet goed voor hun eigenwaarde) en toch uiteindelijk eindigen in het praktijkonderwijs. Wij hopen met elkaar dat we op deze manier kunnen aansluiten bij wat er bij de kinderen past en dat ze plezier zullen hebben in het naar school gaan.

Voor S4 studenten is dit ook een belangerijke fase in hun leven. Op basis van hun resultaten wordt er bepaald of ze door kunnen naar, zeg maar het VWO, of dat ook bij hen meer het praktijk onderwijs past. Ze gaan dan naar een MBO opleiding die vaak praktisch gericht is. Als laatste hebben we de S6 studenten. Hun resultaten zullen bepalen of ze naar de universiteit , een HBO of naar een MBO  kunnen doorstromen. Velen van hen dromen van een plekje op de universiteit gesponsord door de overheid, maar helaas is dit niet voor iedereen weggelegd. Op dit moment hebben wij 32 studenten die extern studeren op het MBO/HBO/Universiteit. Ongeveer de helft daarvan is als het ware afgelopen maand ‘uit huis’ gegaan. Ze staan voor het eerst op eigen benen en moeten leren omgaan met die verantwoordelijkheid en vrijheid… Het is bijzonder om te zien dat sommige heel zelfstandig zijn en anderen nog zwaar leunen op de missie. Zij komen dan ook regelmatig een weekendje ‘thuis’ anderen zie je maar heel af en toe. We maken er werk van om hen in ieder geval eenmaal per jaar ook op school te bezoeken en de plaats te zien waar ze slapen; gewoon als extra check. Het is goed om te weten waar de studenten zijn en te horen en te zien hoe het écht met hen gaat.

Afgelopen week hebben we verder onze eerste Ugandese bruiloft meegemaakt. Eén van onze stafleden, een verloskundige, trad in het huwelijk. Voor een bruiloft wordt in Uganda langdurig gespaard  en het is dan ook een hele uitgebreide happening met alles erop en eraan. Opvallend voor ons waren de speeches die door de verschillende mensen gehouden werden. Toen het woord gegeven werd aan de ouders van de bruid stonden er opeens zeven mensen op. Ja… de één was haar biologische moeder, de ander een tante waar ze met name toen ze jong was door was opgevoed. Verder was er een oma die ook haar aandeel geleverd had. Een oom en tante die met name in haar latere leven een rol hadden gespeeld enz enz. Aan de kant van de bruidegom was het nog uitgebreider omdat (als ik het goed heb begrepen) zijn vader meerdere vrouwen heeft en hij dus ook door meer vrouwen is opgevoed. Polygamie komt hier nog veelvuldig voor ook al is het wettelijk verboden, met name in de dorpen zie je dit nog veel. Ook van onze stafleden weten wij dat een aantal meer dan 30 broers en zussen hebben; moet je nagaan hoeveel feestjes je af zou moeten als ze allemaal hun verjaardag zouden vieren (nu begrijp ik waarom ze dat niet doen)! Nee hoor was dat maar de reden; veelal is er geen geld om een verjaardag te vieren, dus is het gemakkelijker om eraan voorbij te gaan. Op het kinderdorp schenken wij er wel bewust aandacht aan; ieder kind weet ook wanneer hij/zij jarig is en eenmaal per maand vieren wij al hun verjaardagen met een taart en een flesje fris; zij vinden het helemaal het einde! En uiteindeljk is dat wat telt!